Gisteren vertrokken uit Xinlong voor een 110km lange rit naar Garze. Het was vermoeiend. Zeker omdat de chinese politie op deze route 5 checkpoints heeft neergezet. Volgens de agent bij post 2 is het hier "not safe". Kan me er weinig bij voorstellen. De tibetanen onderweg zijn namelijk supervriendelijk! Het enige gevaar dat ik kon bespeuren waren een paar kleine monnikjes met piepschuimen pistolen! Dit betekende voor mij dus aardig wat oponthoud. Paspoort laten zien, kopietje maken, formulieren invullen en vragen beantwoorden. Wat een gedoe en ik was er na post 1 al klaar mee! Kwam gisteren dan ook pas tegen zonsondergang aan in Garze. Bij het restaurant werd ik door de dochter (Dongma) uitgenodigd om vandaag in hun hotel gratis te overnachten. Leuke meid, is engelse lerares en vanavond samen een hapje eten. Het heeft vannacht gesneeuwd dus de rustdag komt op een goed moment!
Badgenummer 078775 en ik
vrijdag 5 maart 2010
woensdag 3 maart 2010
Broodje Yak
De yak is een centraal onderdeel van de tibetaanse levenswijze. Ze maken er alles van, kleding, thee, broodjes en ze vormen een mooie toevoeging in het berglandschap. De afgelopen dagen stond de yak ook bij mij centraal.
Eergisteren werd ik onderweg uitgenodigd bij een tibetaanse familie, aangezien ik er al weer 75km en een flinke berg op had zitten sprak dit aanbod me wel aan. In het authenthieke tibetaanse huis is het lekker warm. De Dalai Lama aan de muur en veel houtsnijwerk. De jongen (waarvan ik de naam alweer vergeten ben) spreekt een klein beetje engels en ik probeer hem wat nieuwe woorden bij te brengen. De rest spreekt alleen tibetaans dus communiceren we een beetje met gebaren en vooral vriendelijk lachen naar elkaar. Ze zijn erg geinteresseerd in al mijn gadgets, vooral het hoofdlampje vinden ze geweldig! Ik moet veel eten en drinken van ze, maar de yak thee bevalt me niet zo goed. Wat een vette drap! Als avondeten is er het broodje yak. Een soort bapao gevuld met yak vlees en wat groente. Op zich best te doen. De volgende dag echter lekker ziek natuurlijk!
Fiets naar het eerstvolgende dorpje waar ik kan overnachten in de school. Heerlijk bijslapen de hele dag en vandaag nog een beetje brak zo'n 80km gefietst. Zit nu over de 6000km.
Iedereen heel erg bedankt voor de reacties, het is altijd fijn om even wat te lezen!
zondag 28 februari 2010
Foto's Tibetaanse Bergwereld
Op 4300 meter is het mooi!
Gebedsvlaggen in overvloed
Halverwege de pas van 4700 meter
Op de hoogvlakte na Sumdo
Stukje vlak
Gebedsvlaggen in overvloed
Halverwege de pas van 4700 meter
Op de hoogvlakte na Sumdo
Stukje vlak
In de Tibetaanse wereld
Het is lastig om Shangri La te verlaten. Eigenlijk is het er wel ok. De eerste rit is nog vrij gemakkelijk. Het lijkt alsof je een nieuw land binnenfietst. Ben nu dus in de provincie Sichuan. De Tibetaanse cultuur overheerst en overal zijn gebedsvlaggen. Ik slaap de eerste nacht bij een wegrestaurant in een koude kamer en mijn waterflessen bevriezen. De volgende morgen begint de beklimming naar 4300 meter. De weg is ongelooflijk slecht. Keien en gaten en wasbord en zand waar je in wegzakt. Het uitzicht boven maakt veel goed. Het is echt wennen op deze hoogte, vooral het ademhalen is lastig. De benen willen wel. Het volgende plaatsje is niet meer te halen en ik ben dus genoodzaakt mijn tent op te zetten. Langs de beroerde weg zijn weinig goede kampeerplekjes te vinden. Zet mijn tent dus maar op vlak bij de afgrond. Ik kook noodles en lig snel in de slaapzak. Heb het 's nachts niet heel erg koud. Kamperen is dus te doen! De volgende dag zit ik er een beetje doorheen. De weg blijft slecht en de afdaling is erg koud. Besluit in Xiangcheng een dagje te blijven. De volgende dag is het weer klimmen. Ik rij omhoog naar 4700 meter. Nog even dalen en ik ben in Sumdo. Ik kom verkleumd aan bij een hotelletje. Eerst maar even opwarmen bij het fornuis. De tibetanen zijn vriendelijk. De taal-barierre is echt heel erg groot en een fatsoenlijke conversatie zit er niet in. Merk wel dat roken verbroederd, handig hulpmiddel om een blijk van waardering te geven. Na Sumdo is het nog 2 dagen fietsen naar Litang. Geen zware beklimmingen en ik fiets over een prachtige hoogvlakte met de felle zon op mijn hoofd. Gisteren samen gegeten en gedronken met de politie. Dat Baiju is erg koppig. Soort jenever, en je glas wordt steeds weer bijgevuld. Een chinees was zo lam dat hij steeds van zijn stoel viel! Leuke ervaring maar het fietsen ging vandaag wat minder. Ben nu dus in Litang en ga de komende dagen verder om de noord. Hoop voor jullie dat het daar weer een beetje lente wordt!
zaterdag 20 februari 2010
Op wintersport in Shangri La...
Na een welverdiende rustdag in Dali via Lijang en de Tiger Leaping Gorge doorgefietst naar Shangri La. Lijang was echt heel erg druk omdat de chinezen nu een weekje vrij hebben ivm nieuwjaar. Daar dus niet al te lang gebleven. Het is een grote kermis! De Tiger Leaping Gorge was wel indrukwekkend. Deze heet zo omdat er ooit een tijgertje van de ene naar de andere kant is gesprongen toen hij op de vlucht was voor een paar Jagers. De rit ernaartoe was erg easy met een dikke afdaling, wel de eerste regen gehad en het hing een beetje van het weer af of ik de volgende dag verder kon. Shangri La ligt namelijk op zo'n 3500 meter hoogte dus regen is daar sneeuw. Wordt de volgende ochtend echter wakker met een strakblauwe lucht dus besluit te beginnen aan de klim. Ik rij 3 uur lang omhoog. Het uitzicht op de westelijke Himalaya is iets waar ik echt naartoe geleefd heb! Eenmaal boven is het flink koud en ik ben al best kapot. Warm mijn handen in een tibetaanse hut. Besluit door te zetten om Shangri La te halen. Onderweg bewonder ik de eerste Yaks! Het begint al te schemeren als ik uiteindelijk de tibetaanse stad bereik. 's nachts is het best koud (-10) maar het guesthouse heeft elektrische dekens. Vandaag nog maar een thermoshirtje aangeschaft van 'The North Fake' voor 5euro. Morgen richting de provincie Sichuan met de eerste pas boven de 4000m!
Abonneren op:
Posts (Atom)





