Het chinese avontuur eindigt ...

Het laatste stuk naar Qingdao was vooral doorbijten over niet al te interessante wegen met af en toe een mooiere dag. Het begon soms een beetje op een race te lijken (wat ik de komende tijd niet van plan ben).  Ik heb in ieder geval het echte China gezien! Af en toe zijn de afstanden in China misschien net een beetje te groot om te kunnen waarderen op de fiets. Ik was dan ook blij toen ik in Qingdao aankwam.

Ik was erg geraakt door de aardbeving van 14 april in Yushu, Qinghai. Meer dan tweeduizend mensen zijn daar omgekomen. Yushu was nog zo'n 150km fietsen vanaf het punt in Sichuan waar ik ben teruggestuurd door de politie. Op zo'n moment denk je terug aan al die mooie momenten met de supergastvrije tibetanen. Die mensen hebben al bijna niks en dan stort ook nog je hele dorp in! Gelukkig kon ik wat geld doneren in de lokale supermarkt. Nu maar hopen dat de chinezen het goed besteden. Ik moet echt nog een keer terug naar deze regio, heb het gevoel dat ik nog wat af te maken heb daar...

In Qingdao (wat een oude duitse kolonie is geweest). Heb ik een kaartje voor de boot gekocht naar Incheon in Zuid Korea. Beetje door de stad slenteren en vooral uitrusten.

Maandag kwam ik bij de terminal Rob tegen. Een engelse fietser die z'n trip naar Tokyo er nu bijna op heeft zitten. Ervaringen uitwisselen natuurlijk en we gaan een stukje opfietsen hier in Zuid Korea samen met een Koreaan die we op de de boot hebben leren kennen. De bootreis was relaxed met Magicshow. Beetje aanklooien met mooie chinese en koreaanse meisjes en het laatste chinese geld opmaken in de bar. Vandaag door de stromende regen Seoul binnengefietst, niet de beste indruk om een land binnen te komen maar de weersvoorspellingen zijn goed...

Onderweg naar de kust

Terracotta Warriors

De Highway

Lente

Verdwaald

Dirty

Chineesjes

Industrie en een klein politiebericht

Onderhand ben ik aangekomen in Kaifeng, waar ik vandaag erg snel mijn visa kon verlengen. 

Kan het morgen ophalen!

 

Op de eerste dag vanaf Xian heb ik het achtste wereldwonder bezocht. De terracotta warriors. Dit was erg interessant. Duizenden ouwe beelden die als bescherming dienden voor de keizer zijn graf!

De route van Xian naar hier was niet bijster interessant. Veel industrie en grote steden. Slecht weer gehad. Ik heb ook weer een akkefietje met de politie gehad. Omdat het hotel niet goed genoeg voor mij zou zijn kon ik verkassen. Standvastig als ik ben duidelijk gemaakt dat het goed genoeg voor mij was. Ik was al redelijk kapot omdat ik flink verkeerd was gereden en op een of ander industrieterrein was terechtgekomen. Mee naar het bureau dus om de grote baas te spreken. Beetje overdrijven, "I'm very tired, I cycled very far today!" maar nee. "You, MUST go, it's chinese law". Had al zo'n voorgevoel dat het verspilde moeite zou zijn. In het nieuwe Hotel kreeg ik wel een gratis maaltijd en de volgende ochtend ontbijt! Ze vonden me denk ik een beetje zielig...

 

In Zhengzhou heb ik een chinese dude ontmoet die me heeft geholpen met het vinden van nieuwe binnenbanden. Hij sprak goed engels en 's avonds met zijn familie gegeten in een superluxe restaurant. Ze hadden ook een superirritante maar erg grappige tweeling. Zij mogen wel meer kinderen omdat ze rijk zijn, en dan kan er natuurlijk veel meer! Het was een gezellige avond.

 

Nog een klein stukkie naar de kust en dan een tikkie omme noord naar Qindao!

Doorknallen naar Xi'an

Gisteren ben ik aangekomen in Xi'an, een oude hoofdstad in China en het eindpunt van de zijde-route. Het was een enerverend weekje. Veel drukke wegen, regen en ook een beetje pech met de fiets. Onderweg was er af en toe wat moois te zien. Voor de rest waren ze op veel plekken met de weg aan de gang wat resulteerde in een met klei bedekte fiets. In de douche op de hotelkamer alles eraf geboend. Putje verstopt natuurlijk...

 

Chinezen zijn een soort bevers. Als er ook maar iets van water is denken ze:

"He, laten we een dam bouwen!"

"Ja, wat een goed idee, we bouwen er een zo groot mogelijk zodat er van de omgeving niks meer overblijft!"

"Ja, doen we, we maken ze zo lelijk mogelijk met veel beton en we laten hele dorpen verhuizen!"

 

Ik begin iedere dag met een bak noodles wat prima krachtvoer is voor een dagje fietsen. Grappig is dat het per regio enorm verschilt hoe het klaargemaakt wordt. In Shaanxi province zijn de noodles wat dikker en gaat er minder chili's door. Dat deden ze in Sichuan beter.

Ben ook nog jarig geweest, thanks voor de felicitaties! Als traktatie kreeg ik een lekke band en ik heb mezelf een wat luxere hotelkamer kado gedaan. Vandaag ga ik een beetje de stad bekijken en wat rommel voor de fiets scoren. Kilometerstand 7668!

Chengdu

Mao Zedong

Nieuwe fietsvriend Shingo

Citylights

Een weekje relaxen............

Normaal als ik wat schrijf ben ik weer een eindje opgeschoten. Ik heb nu een heerlijke week "vakantie" gehad omdat ik op de verlenging van mijn visum moest wachten. Heb me prima vermaakt hier in dit geweldige hostel. Veel bier en gezelligheid met interessante mensen van over de hele wereld. Japanse fietsers ontmoet die een poging gaan wagen richting Lhasa. Ik geef ze weinig kans maar erg gezellige gasten. Vandaag hebben we samen fietsen gepoetst. Veel jappanners hier, wel een cool volkje!

Alles zit nog potdicht in West-Sichuan en Tibet is no-go. Bijna iedereen in het hostel is een beetje aan het wachten totdat ze Tibet inkunnen, volgens laatste berichten 6 april (gisteren was het nog 29 maart). Chengdu is echt een dikke megastad/ Ik heb heel veel plezier gehad op mijn fietsje hierzo. Door het drukke verkeer racen geeft echt een kick. Veel te spicy gegeten hier en veel teveel natuurlijk! Goede plek om even bij te komen.

 

Zoals jullie in het vorige bericht hebben kunnen lezen ben ik inmiddels wel klaar met de politie-ellende. Ik heb dan ook besloten een andere route te nemen. Het plan is morgen dus te vertrekken richting Xi'an (terracotta warriors) en daarna naar Qindao aan de kust. Vanaf daar wil ik de boot pakken naar Zuid-Korea. Daar een beetje fietsen, vervolgens weer per boot door reizen naar Japan (en verder). Richting de kust dus!

Icey Roads

Icey road 1

Icey Road 2

Rivier na Manigango

Laatste Hotel voor de terugkeer

Planning overhoop........

Lieve mensen, ik ben weer terug in Garze. Na een aantal dagen fietsen ben ik vandaag aangehouden bij een checkpoint van de politie en ik kon rechtsomkeert. Door de politieke situatie hebben ze het gebied rond Serxi en Yushu gisteren dichtgegooid.

10 maart is namelijk de datum waarop de Dalai Lama gevlucht is naar India. Dat ligt in deze streken nogal gevoelig. Tijdens het wachten bij het checkpoint kwam er een heel leger voorbij. 15 tanks en talloze bussen met millitairen. De politie heeft mijn taxi (6uur) terug betaald. Zit nu best te balen. Ben bij Dongma langsgeweest in Garze maar daar slapen kon niet. De politie komt iedere avond alles checken omdat het een klein hotel is. Slaap vannacht in het enige "foreigners hotel" in Garze. Bij Dongma pitten kan dus niet. Ze komt dan flink in de problemen met de politie. Maar even een nieuw plan maken dus.

De afgelopen dagen fietsen was echt schitterend en m'n gezondheid is na de pillenrommel van de Chinese dokter weer helemaal top. Een dag door de sneeuw gefietst. Dit was flink afzien en ben een keer gevallen met een snelheid van 6km/u. Niks ernstigs. Ook nog aangevallen door een troep wilde honden. Stenen gooien, schreeuwen en een paar trappen uitdelen werkte echter prima. Wel even schrikken. Morgen maar de verkeerde kant op... Jammer maar helaas!

Tibetaanse streken

Leaving Litang

Yaks

Tibetaanse hut

Tibetaans gevaar!!!

Garze

Broodje Yak

De yak is een centraal onderdeel van de tibetaanse levenswijze. Ze maken er alles van, kleding, thee, broodjes en ze vormen een mooie toevoeging in het berglandschap. De afgelopen dagen stond de yak ook bij mij centraal.

 

Eergisteren werd ik onderweg uitgenodigd bij een tibetaanse familie, aangezien ik er al weer 75km en een flinke berg op had zitten sprak dit aanbod me wel aan. In het authenthieke tibetaanse huis is het lekker warm. De Dalai Lama aan de muur en veel houtsnijwerk. De jongen (waarvan ik de naam alweer vergeten ben) spreekt een klein beetje engels en ik probeer hem wat nieuwe woorden bij te brengen. De rest spreekt alleen tibetaans dus communiceren we een beetje met gebaren en vooral vriendelijk lachen naar elkaar. Ze zijn erg geinteresseerd in al mijn gadgets, vooral het hoofdlampje vinden ze geweldig! Ik moet veel eten en drinken van ze, maar de yak thee bevalt me niet zo goed. Wat een vette drap! Als avondeten is er het broodje yak. Een soort bapao gevuld met yak vlees en wat groente. Op zich best te doen. De volgende dag echter lekker ziek natuurlijk!

Fiets naar het eerstvolgende dorpje waar ik kan overnachten in de school. Heerlijk bijslapen de hele dag en vandaag nog een beetje brak zo'n 80km gefietst. Zit nu over de 6000km.

 

Iedereen heel erg bedankt voor de reacties, het is altijd fijn om even wat te lezen!

Foto's Tibetaanse Bergwereld

Op 4300 meter is het mooi!

Gebedsvlaggen in overvloed

Halverwege de pas van 4700 meter

Op de hoogvlakte na Sumdo

Stukje vlak

In de Tibetaanse wereld

Het is lastig om Shangri La te verlaten. Eigenlijk is het er wel ok. De eerste rit is nog vrij gemakkelijk. Het lijkt alsof je een nieuw land binnenfietst. Ben nu dus in de provincie Sichuan. De Tibetaanse cultuur overheerst en overal zijn gebedsvlaggen. Ik slaap de eerste nacht bij een wegrestaurant in een koude kamer en mijn waterflessen bevriezen. De volgende morgen begint de beklimming naar 4300 meter. De weg is ongelooflijk slecht. Keien en gaten en wasbord en zand waar je in wegzakt. Het uitzicht boven maakt veel goed. Het is echt wennen op deze hoogte, vooral het ademhalen is lastig. De benen willen wel. Het volgende plaatsje is niet meer te halen en ik ben dus genoodzaakt mijn tent op te zetten. Langs de beroerde weg zijn weinig goede kampeerplekjes te vinden. Zet mijn tent dus maar op vlak bij de afgrond. Ik kook noodles en lig snel in de slaapzak. Heb het 's nachts niet heel erg koud. Kamperen is dus te doen! De volgende dag zit ik er een beetje doorheen. De weg blijft slecht en de afdaling is erg koud. Besluit in Xiangcheng een dagje te blijven. De volgende dag is het weer klimmen. Ik rij omhoog naar 4700 meter. Nog even dalen en ik ben in Sumdo. Ik kom verkleumd aan bij een hotelletje. Eerst maar even opwarmen bij het fornuis. De tibetanen zijn vriendelijk. De taal-barierre is echt heel erg groot en een fatsoenlijke conversatie zit er niet in. Merk wel dat roken verbroederd, handig hulpmiddel om een blijk van waardering te geven. Na Sumdo is het nog 2 dagen fietsen naar Litang. Geen zware beklimmingen en ik fiets over een prachtige hoogvlakte met de felle zon op mijn hoofd. Gisteren samen gegeten en gedronken met de politie. Dat Baiju is erg koppig. Soort jenever, en je glas wordt steeds weer bijgevuld. Een chinees was zo lam dat hij steeds van zijn stoel viel! Leuke ervaring maar het fietsen ging vandaag wat minder. Ben nu dus in Litang en ga de komende dagen verder om de noord. Hoop voor jullie dat het daar weer een beetje lente wordt!

Foto's Shangri La

Op naar 3500 meter

Een droom komt uit

Op wintersport in Shangri La...

Na een welverdiende rustdag in Dali via Lijang en de Tiger Leaping Gorge doorgefietst naar Shangri La. Lijang was echt heel erg druk omdat de chinezen nu een weekje vrij hebben ivm nieuwjaar. Daar dus niet al te lang gebleven. Het is een grote kermis! De Tiger Leaping Gorge was wel indrukwekkend. Deze heet zo omdat er ooit een tijgertje van de ene naar de andere kant is gesprongen toen hij op de vlucht was voor een paar Jagers. De rit ernaartoe was erg easy met een dikke afdaling, wel de eerste regen gehad en het hing een beetje van het weer af of ik de volgende dag verder kon. Shangri La ligt namelijk op zo'n 3500 meter hoogte dus regen is daar sneeuw. Wordt de volgende ochtend echter wakker met een strakblauwe lucht dus besluit te beginnen aan de klim. Ik rij 3 uur lang omhoog. Het uitzicht op de westelijke Himalaya is iets waar ik echt naartoe geleefd heb! Eenmaal boven is het flink koud en ik ben al best kapot. Warm mijn handen in een tibetaanse hut. Besluit door te zetten om Shangri La te halen. Onderweg bewonder ik de eerste Yaks! Het begint al te schemeren als ik uiteindelijk de tibetaanse stad bereik. 's nachts is het best koud (-10) maar het guesthouse heeft elektrische dekens. Vandaag nog maar een thermoshirtje aangeschaft van 'The North Fake' voor 5euro. Morgen richting de provincie Sichuan met de eerste pas boven de 4000m!

Op weg naar Lijiang

Na gisteren 120km gefietst te hebben vandaag nog maar 45 naar Lijiang. Kijk maar op Google voor de foto's want met al die hordes chinezen heb ik geen mooie kunnen maken! Hahaha, wel mooi stadje alleen meer een soort pretpark. Morgen richting Shangri La (Zhongdian).

Foto's China tot aan Dali

De mist in Yunnan

Chinese Truck

Gezellige Lunch

Tikkie Omhoog

Formaliteiten

KunMing

Illegaal over de highway

Wind!!

Overnachten in een verlaten huis

Hoelang is een Chinees

In ieder geval een stuk kleiner en veel vriendelijker dan je zou verwachten. De lengte van de mensen hier in Azie is iets waar ik nog steeds dagelijks mee te maken heb. Ik stoot dan ook nog geregeld mijn hoofd. Onderhand alweer een tijdje onderweg in China. Vanaf Jinghong weer in mijn eentje. Jan Symon heeft besloten terug te gaan naar Nederland. Hij is de hele reis best vaak ziek geweest (darm flora en fauna enzo). De route naar Jinghong in de Xiziungbanna regio van de provincie Yunnan is schitterend fietsen. De chinezen zijn druk bezig met allerlei expressways aan te leggen waardoor de oude weg heerlijk rustig is! Erg opmerkelijk is dat ze hier de onderkant van de bomen wit verven. Na Jinghong fiets ik in mijn eentje verder naar Kunming. De hoofdstad van de provincie Yunnan. Ik verblijf onderweg meestal in hotels met de nodige luxe! Heet water om thee te maken is standaard en de rest is echt tiptop in orde! In kleinere plaatsen heb ik vaak bezoek van de politie die de papieren checken en willen weten wat het allemaal te betekenen heeft. Ach ja, dan heb je in ieder geval wat aanspraak. Je snapt echt helemaal niks van het chinees, grappig is dat ze gewoon door blijven ouwehoeren. Ik heb het dan ook maar opgegeven om engels te praten en praat gewoon nederland terug. Het phrasebook i s echt een uitkomst. De route naar Kunming is erg bergachtig. Een klim van 15 tot 20 is meer regel dan uitzondering maar fiets ze inmiddels fluitend omhoog. Ik ben al een paar keer uitgenodigd om mee te eten met mensen. Leuke ervaringen en met stokjes eten gaat best ok. Ik geniet echt van het eten en het is iedere dag weer anders, ik had niet gedacht dat ik rijst lekker zou gaan vinden! Af en toe zijn de wegen erg slecht en stoffig, kan me dan flink storen aan de vrachtwagens die echt niet doorrijden waardoor je vaak in een soort stofwolk vermengd met uitlaatgassen rijd. Aan het getoeter ben ik inmiddels wel gewend.

In Kunming heb ik het nodige warme spul aangeschaft voor de echt hoge bergpassen die op met liggen te wachten. Kunming is een echt grote stad en het krioelt er van de mensen. Ze hebben er warenhuizen waar de Bijenkorf een buurtsuper bij lijkt. Kom in Kunming ook een eilandse tegen! Jose van der Meulen studeert chinees in Beijing. We hebben een leuke avond. Ik blijf nog een dagje om wat aan de fiets te sleutelen.

Na Kunming fiets ik richting het westen naar Dali, een oude stad. Het is ongelofelijk hard gaan waaien en het is even flink doorbijten. Onderweg is er niet echt veel te zien. De chinese steden lijken echt allemaal op elkaar. De dertiende was het nieuwjaar en alle hotels waren gesloten. Dali was door de wind qua afstand net iets te hoog gegrepen. Halverwege een klim heb ik dus maar een plekje in het wild opgezocht. Zo kon ik mooi m'n nieuwe slaapzak testen! Van het chinese nieuwjaar dus niet echt veel meegekregen. Ik blijf nu een dagje in Dali om eens even lekker cultuur te snuiven!

Een heel fijn 2010 (jaar van de tijger) vanuit China aan jullie allemaal!